blog ara « önceki blog  |  sonraki blog »  |  şikayet et giriş  
SESSIZ FIRTINALAR

1967 senesinin aralik ayinda bitti insaat

Koskoca sehir de bir çok küçücük limandan biri.

Öyle büyük firtinalara dayanacak gücü de yok hani.

Gene de pek sevdi halk kendisini.

 

Küçük küçük tekneler yanasirdi önceleri,

O da ancak küçük sessiz firtinalara gögüs gerebilirdi.

Mutlu mesut yasardi.

Tek derdi uzaktan uzaktan seyrettigi

Kocaman rengarenk gemilerdi.

 

Adina festivaller bile düzenlemislerdi.

Oysa bir sürü liman vardi; eski, yeni, büyük, küçük.

Ama onu seçmislerdi iste, onu...

Her yaz dolardi insanlar etrafina.

Civil civil olurdu dünyasi.

 

Gel zaman git zaman küçüklügü rahatsiz eder oldu insanlari.

Büyütmeye karar verdiler bizim minik limani.

Bir sürü is makinesi bagrini deldikçe

Bizimkinde bir nese, bir nese sormayin gitsin.

Kocaman gemilere bakar oldu aç gözleri.

 

Gene bir yaz günü yaptilar açilisini.

Tam da onun adina festivaller düzenlendigi gün.

-Ama o da ne- Onun festivaline bir sürü ortak çikmis.

Diger limanlari da süslemisler,

Her biri onun gibi civil civil.

 

O gün anladi, kabotaj bayrami

onun adina düzenlenmis festival degildi.

ilk büyük hayal kirikligiydi bu onun.

günler akmaya, her akan gün

Daha büyük kederler tasimaya basladi.

 

Bir gece koca gümbürtülerle açti gözlerini.

inanamadi olanlara

yer gök birbirine karismis.

Böyle bir firtina ne görmistü, ne de bir daha görürdü.

Yanilmisti. Bundan sonra hep böyle firtinalar görecekti de gördü de.

 

Zamanla duymamayi ögrendi firtinalarin seslsrini.

Eski sessiz küçük firtinalari

Artik büyük sessiz firtinalardi.

Bögrünü çilginca döver, döver, döverdi.

Aciyi da algilamamayi ögrendi zamanla.

 

Tek tek acilara kapattigi algilari artik,

Mutlulugu da algilayamayacak kadar körelmisti.

O imrenerek seyrettigi koca gemiler artik

Büyük firtinalarda ona siginiyorlardi. Ancak o bunun mutlulugunu

Algilayamayacak kadar körelmisti.

 

Söyle bir hesap yapti bir gün; kirk yil geçip giderken,

Büyürken o mutlu mesut, özenirken baskalarina,

Hepsine ulasmisti da... Bu arada neler kaybolmustu.

Küçücük sessiz firtinalardaki mutlulugu,

Kocaman sessiz firtinalarda kaybolmustu.

 

Bir çiglik gibi bir firtina koptu

Taa yüreginin derinliklerinden;

Aci, elem, çaresizlik dolu.

Büyürken, ani yasamali, andan mutlu olmali

Kaybetmemeli yürekteki sicacik mutlulugu.

 

omamamamamamamammmmamam

 

 

Yorumlar

Henüz hiç yorum yapılmamış.

Sizin Yorumunuz

Başlık*
İsminiz*
E-posta Adresiniz (hiçbir yerde gözükmeyecek)
Web Siteniz
Yorumunuz*

Please add 6 and 5 and type the answer here:

Yorumunuzun önizlemesi