Kaybetmekden korktuğum anlarda
Allah'a sığınırdım
Bir ürperti kaplardı içimi
Sessizce ağlardım...
Yalnızlığımı düşünürdüm önce
Kimsesizliğimi ve çaresizliğimi
Bir şarkı söylerdi dilim
Sessizce ağlardım
Gözüm denizdeki martılara takılırdı
Sigarama daha bir güçlü sarılırdım
Hiç bir sorunun cevabını bulamayınca susup
Sessizce ağlardım....
Gözleri gelirdi aklıma
Onu kaybetmekden korkardım
Deli gibi çaresizliğime yanıp
Sessizce ağlardım....
Sonra kendimi düşünürdüm
Bu savaşı en başından kaybettiğmi bile bile
Vazgeçemeyeceğimi anlayıp
Kendimden utanır aşkımdan utanır sessizce ağlardım....