blog ara « önceki blog  |  sonraki blog »  |  şikayet et giriş  
şimdi sen...
şimdi sen
uzak iklimlerin soğuk dilberi
saçların kış ayazı
gözlerin cehennem tipisi
neden?
bir söylesen!

şimdi sen
uzağında yüreğimin
ücralarını kaptırmış geçen zamanın
hayhuyuna,
umurunda değil biliyorum
o geçtiğin yollara bıraktığın
ayak izlerin kanıtı...
hayat zalim derdin hep,
acılar baki
haklısın...
ne desen:)

şimdi sen
az önce hatırası ile içimi titreten
beni bana getiren,
olur ya vehimdir hepsi
affet beni
hatırıma düşen eğer
sen değilsen:(

şimdi sen
bakma böyle sitemkar yazdığıma
yazdığım değil yandığımı oku
yüreğimden,
sensizlik
koca bir ömrün törpüsü
atmışsın aradan belli
kalmamış aramızda o sevda köprüsü...
ne olur bir kez
kaderin önünde eğilsen,
çıkıp gelsen:))

12.aralık.2007 - istanbul
Yazının Kategorisi [ ŞİİR BAHÇEM ]
Artık bir toplum olduk:)

Öyle bir toplumda yaşamaktayız ki, aslında hangimizin ne zaman ne olduğu ya da neye göre nasıl
tepkiler verdiği, vereceği belli olmuyor...
Bir duruşumuz olamıyor...
Ben 15 yıllık gazetecilik hayatım boyunca çok sayıda siyasetçi, işadamı, siviltoplum insanı, bilim
adamı, işveren, işçi ve bir dolu insan tanıdım...
Toplumun aynası siyasetteki vitrindir bir nevi...
Aynada gördüğüm şu: Kaypaklık, yalakalık, üçkağıtçılık, aklı kendindecilik, adam sendecilik...
Neden?
Çünkü kendimiz için istediğimizi başkası için de istemek gibi bir toplumsal sorumluluk duygumuz
yok...
Çünkü, bize önce sen diye diye şişirmişler...
Çünkü, eşimiz dostumuz arasında bile götürdüklerimizin nevine göre değerliyiz...
Bir başka açıdan bakar isek, günümüz siyasetindeki çözüm yerine polemik üretme hastalığımız bizlere
basiretsiz liderler, genel başkanlar, seçilmiş ve kayırılmışlar kazandırdı...
Kurtulamadığımız en önemli hastalığımız maalesef Türk Siyasi Hayatının kaderi durumunda...
Bir genel başkan o koltukta başarısız olmuşsa neden gitmez...
Yüzsüzlük mü?
Değil...
Karakter zaafı mı?
Asla...
Mecburiyet mi?
Kendince "evet"...
Hayır...
Neden şu: Onların orada kaldıkları süre içerisinde elde ettikleri sosyal statünün vazgeçilmez lüksü bu
gidişe engel... Bir de o koltukların çok rahat oluşu...
Bir diğer sıkıntı...
Liderler yetişmiyor artık...
Atatürk sonrası bir lider daha gelmemiştir Türkiye'ye...
Özal da, Baykal da, Tayyip Erdoğan da, Gül de, Demirel de...
Hiçbiri lider değil...
Lider;
Topluma yön verendir...
Toplumu kendi çılgınlıkları ve fantazilerine kurban edenler lider değildirler...
Lider;
Sosyaldir...
Bu isimlerin hiçbiri toplum için bir adım dahi atacak vakit bulamamışlardır... Demirel de, Özal da,
Tayyip Erdoğan da, Baykal da hep kendi siyasi geleceklerini yönetmişlerdir... Halkı değil, halkın
beklentilerini hiç değil...
Asıl neden ise şudur;
Biz artık toplum olduk ey halkım!
Millet olmaktan çıktık çoktan...
Ne zaman mı?
Özal yıllarını hatırlayın:)
Saygılar...



Tarih: 12 Aralık 2007, Çarşamba



yukarıdaki yazım kendi blogumda da bulunuyor..

oradaki diğer yazılarımı da okumak isterseniz: http://onpunto.com/ShowBlog.aspx?Web=yasardilsiz

saygılar

Yazının Kategorisi [ DENEMELER ]